Ζόμπι, ζωντανοί-νεκροί, νεκροζώντανοι, νεκροί-που-περπατούν ή, απλώς, νεκροί. Όποια λέξη κι αν χρησιμοποιήσει κανείς, το νόημα είναι το ίδιο: νεκροί επανέρχονται στη ζωή, άνθρωποι που έχουν πεθάνει και έχουν θαφτεί βγαίνουν από τον τάφο τους κι αρχίζουν να περπατούν ανάμεσα μας, πτώματα (συχνά με τα σημάδια της σήψης και της αλλοίωσης στα κουφάρια τους) επιστρέφουν στον κόσμο τούτο. Από τις πέντε προαναφερθείσες λέξεις-εκφράσεις, η πρώτη είναι ξένη. Προέρχεται από άλλη γλώσσα και αφομοιώθηκε στη δική μας, μεταφέροντας σ` αυτή την ξενική σημασία της. Η καταγωγή της είναι δυσδιάκριτη. Ορισμένοι θεωρούν ότι προέρχεται από τη (δυτικο)αφρικάνικη `zumbi`, που σημαίνει `φετίχ`, και την κογκολέζικη `nzumbi`, που σημαίνει `θεότητα`. Οι δύο αυτές λέξεις και η ισπανική `somba`, που σημαίνει `φάντασμα`, συνδυάστηκαν και δημιούργησαν την κρεολική `zombie`. Πρώτο ζόμπι; Οι αναφορές είναι πολλές, ποικίλλοντας από τόπο σε τόπο και δοξασία σε δοξασία. Αν περιοριστούμε στη δική μας θρησκεία, τότε σίγουρα είναι ο Λάζαρος από τη Βηθανία της Παλαιστίνης, που βγήκε από τον τάφο του με τα σάβανα του, υπακούοντας στην αναστάσιμη εντολή του Ιησού, τέσσερις μέρες μετά το θάνατό του (και την ταφή του), παρουσία πλήθους Εβραίων που θρηνούσαν το χαμό του. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]