Ζωή και θάνατος, ασυμφιλίωτοι αντίπαλοι στην καθημερινή ομιλία, πού όμως συναποτελούν και τον πυρήνα της ψυχαναλυτικής θεωρίας. Ο Ζαν Λαπλάνς διερευνά, με επιμονή και σαφήνεια, τα φροϋδικά κείμενα προσπαθώντας να διευκρινίσει τις διαφορές τους τόσο σε εννοιολογικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της ορολογίας. Κύριο μέλημά του είναι να επανεστιάσει στη σεξουαλικότητα, ως κεντρικό στοιχείο της ψυχαναλυτικής θεωρίας, να αναδείξει ότι σε κάθε θεωρητική πρόταση του Φρόυντ συναντάμε τη διαλεκτική αντιπαράθεση δύο αντιθετικών ενορμήσεων, να επαναφέρει στο προσκήνιο την έννοια της σύγκρουσης και να αποτινάξει τη δογματική ακαμψία πού απολιθώνει την ψυχαναλυτική σκέψη. Μεθοδικό, διεισδυτικό αλλά και σαφές κείμενο, δίκαια αποτελεί ένα από τα κύρια κείμενα που στήριξαν την «επιστροφή του Φρόυντ».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]