Ποια είναι η σχέση μεταξύ της αρχής της συμπληρωματικότητας και της αποδόμησης; Τι είδους επιρροή άσκησε η σκέψη του Ντεριντά στις σύγχρονες ερμηνείες της ειδικής θεωρίας της σχετικότητας; Ποια είναι η συνεισφορά του Λακάν στην κατανόηση της διαφορικής τοπολογίας και της Ιριγκαρέ στη μηχανική των ρευστών; Ποιες συνέχειες μπορούν να εντοπιστούν ανάμεσα στην κβαντική μηχανική και τη μεταμοντέρνα επιστημολογία; Τι είδους ανάλυση θα μας επέτρεπε να μετατρέψουμε τη θεωρία καταστροφών σε εργαλείο ριζοσπαστικής πολιτικής δράσης; Η απάντηση του Σόκαλ στα παραπάνω ερωτήματα είναι καμία. Με ένα άρθρο-παρωδία το οποίο δημοσιεύει το 1996 στο ακαδημαϊκό περιοδικό μεταμοντέρνων πολιτισμικών σπουδών Social Text, ο Σόκαλ σατιρίζει προκλητικά τον μεταμοντέρνο λόγο περί επιστήμης. Η υπόθεση παίρνει διαστάσεις σκανδάλου και μεταξύ άλλων, ο Ντεριντά απαντά δημόσια στον Σόκαλ αποκαλώντας τον "θλιβερό". Ο Σόκαλ επιμένει ξεκάθαρα στη θέση του: "Προσκαλώ όποιον πιστεύει ότι οι νόμοι της φυσικής είναι απλά κοινοτικές συμβάσεις να υπερβεί αυτές τις συμβάσεις από το παράθυρο του διαμερίσματός μου. Μένω στον εικοστό πρώτο όροφο". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)