Στην Αλεξάνδρεια των αρχών του 5ου αιώνα, μια γυναίκα διδάσκει μαθηματικά, φιλοσοφία, παρατηρεί τα άστρα, ερμηνεύει τον Πλάτωνα και τον Πτολεμαίο, συνομιλεί με μαθητές, άρχοντες και απλούς ανθρώπους. Μια γυναίκα τολμά να σκέφτεται ελεύθερα. Το όνομά της είναι Υπατία. Σε μια εποχή σύγκρουσης του παλιού με το νέο, σε μία πόλη όπου η πίστη, η εξουσία και ο φόβος διεκδικούν την απόλυτη αλήθεια, η Υπατία επιμένει σε κάτι απλό, αλλά συνάμα επικίνδυνο: στη σκέψη. Όχι ως πρόκληση, αλλά ως καθήκον. Ούτε ως αντίσταση, αλλά ως τρόπο ύπαρξης. Το βιβλίο αυτό δεν αφηγείται απλώς τη ζωή και τον θάνατο μιας σπουδαίας φιλοσόφου. Αφηγείται το τέλος μιας ολόκληρης εποχής, αυτής που σηματοδοτεί το τέλος του αρχαίου κόσμου και της ελεύθερης αναζήτησης, και οδηγεί στην αρχή μιας μακράς σιωπής. Μιας σιωπής που θα κρατήσει αιώνες. Η Υπατία δε ζητά να δικαιωθεί. Ζητά να μη λησμονηθεί. Και η μνήμη της, ακόμη και σήμερα, παραμένει, εμπνέει, αρνείται να χαθεί, διεκδικεί τη δική της θέση στην αιωνιότητα…