Με τον όρο «υδροστατική μετάδοση κίνησης» εννοείται ένας μηχανισμός, στον οποίο η μηχανική ενέργεια μετατρέπεται σε υδραυλική ενέργεια πίεσης ενός υγρού και με τη μορφή αυτή μεταφέρεται με μικρή σχετικά ταχύτητα του υγρού σε μια ή περισσότερες άλλες θέσεις, όπου μετατρέπεται πάλι σε μηχανική ενέργεια.
Οι υδροστατικοί αυτοί μηχανισμοί εκτός απ’ τη δυνατότητα εύκολης κατανομής της ισχύος που παρουσιάζουν, δίνουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες μετατροπής των χαρακτηριστικών μεγεθών της μηχανικής ισχύος δηλαδή των δυνάμεων και ταχυτήτων ή των ροπών στρέψης και στροφών, απ’ ότι οι μηχανισμοί μηχανικής μετάδοσης της κίνησης. Πέρα απ’ αυτά τα πλεονεκτήματα, οι υδροστατικοί μηχανισμοί παρουσιάζουν τη δυνατότητα άμεσης και τέλειας συνεργασίας τους με ηλεκτρικά, ηλεκτρονικά ή πνευματικά συστήματα ρύθμισης, πράγμα που τους κάνει ιδιαίτερα χρήσιμους στις διατάξεις αυτόματου ελέγχου.
Παρ’ όλο ότι η υδροστατική μετάδοση κίνησης άρχισε στοιχειωδώς να χρησιμοποιείται απ’ τον άνθρωπο πριν δυο αιώνες περίπου, πρέπει να θεωρηθεί ως ένας νέος σχετικά κλάδος της Τεχνικής, γιατί η μεγάλη της ανάπτυξη και διάδοση άρχισε μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Οι δυνατότητες όμως που δίνει αποδείχτηκαν τόσο χρήσιμες στη σύγχρονη Τεχνολογία, ώστε παρ’ όλο το σοβαρό μειονέκτημα του χαμηλού βαθμού απόδοσης και ορισμένα άλλα μικρότερης σημασίας μειονεκτήματα που παρουσιάζει, εφαρμόζεται σήμερα σε πολλές περιοχές της Τεχνικής, όπως στην κατασκευή εργαλειομηχανών, αεροπλάνων, πλοίων, αυτοκινήτων, δομικών μηχανών, γεωργικών μηχανών κ.λπ.
Οι υδροστατικές μεταδόσεις κίνησης αποτελούν σήμερα ένα γρήγορα αναπτυσσόμενο κλάδο της Τεχνικής, που παρουσιάζει ένα συνεχώς διευρυνόμενο πεδίο εφαρμογής. Η συνεχιζόμενη δε βελτίωση των στοιχείων τους, των βαθμών απόδοσής τους και των δυνατοτήτων που παρέχουν, συντελεί πολύ στη διάδοσή τους αυτή.
Δυστυχώς όμως στον τόπο μας δεν δόθηκε ακόμα στον κλάδο αυτό η σημασία που πραγματικά έχει. Έτσι, παρ’ όλο ότι από πολλούς συναδέλφους μηχανολόγους παρουσιάζεται σχ