Η χρονολόγηση των υλικών καταλοίπων του παρελθόντος αποτελεί μια γοητευτική και τεχνολογικά σύγχρονη θεματική σε πολλά εργαστήρια διεθνώς. Στο παρόν βιβλίο παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της εφαρμογής της τεχνικής της φωταύγειας για τη χρονολόγηση εμβληματικών μνημείων, αρχαιολογικών αντικειμένων και έργων τέχνης της ανθρωπότητας, που καλύπτουν ένα χρονικό εύρος 100.000 χρόνων από σήμερα. Τα σχετικά εργαστήρια εμπίπτουν στη θεματική της Αρχαιομετρίας, η οποία, ερευνητικά, είναι εξαιρετικά δραστήρια όχι μόνο διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα. Μέσω της φωταύγειας χρονολογούνται τα κεραμικά, τα κονιάματα και τα ιζήματα όλων των τύπων, παρέχοντας την απόλυτη ηλικία κατασκευής ή χρήσης τους. Παράλληλα η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται στους ελέγχους αυθεντικότητας σε περιπτώσεις αμφισβητούμενης γνησιότητας ή σε μελέτες που απουσιάζουν τα τυπολογικά ή μορφολογικά χαρακτηριστικά. Στις άλλες εφαρμογές της συγκαταλέγονται οι μετρήσεις των δόσεων ραδιενέργειας από πυρηνικά ατυχήματα ή σε διαστημικές αποστολές. Στις προοπτικές της φωταύγειας, το βιβλίο αναφέρει την πρόβλεψη της εφαρμογής της σε κάθε περιβαλλοντικό, αρχαιολογικό και μουσειολογικό πρόγραμμα στη νέα δεκαετία.