Η "Χριστουγεννιάτικη Ιστορία" (1843), το πιο γνωστό και πιο αγαπημένο απ' όλα τα Χριστουγεννιάτικα αφηγήματα του Κάρολου Ντίκενς (1812-1870), δεν εγκαινίασε μόνον το είδος της λεγόμενης "λογοτεχνίας των Χριστουγέννων", αλλά και καθιέρωσε τον συγγραφέα της ως τον γνησιότερο (και ακόμα αξεπέραστο) εκφραστή της φιλοσοφίας της αγάπης, της αδελφοσύνης και της κατανόησης, που θα 'πρεπε να διέπει τη ζωή μας - κι όχι μόνο τις γιορταστικές μέρες. Κανείς άλλος στην Παγκόσμια Λογοτεχνία δεν επένδυσε με τόση τρυφερότητα μια ιστορία με φαντάσματα και ποτέ φαντάσματα δεν είχαν τόσο χιούμορ, δεν ανάδιναν τόση ζεστασιά και δεν υπήρξαν πιο ευπρόσδεκτα! "Πέθανε ο Ντίκενς;" λένε πως ρώτησε ένα κοριτσάκι, όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του μεγάλου συγγραφέα. "Τότε, λοιπόν, θα πεθάνει και ο Άη-Βασίλης;" (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)