Το Χάβαμαλ (Hávamál), που σημαίνει «Τα λόγια του Υψηλού», είναι ένα από τα πιο βαθιά και πολύπλευρα έργα της αρχαίας σκανδιναβικής λογοτεχνίας, αποτελώντας κεντρικό στοιχείο της Ποιητικής Έδδα. Πιθανότατα προήλθε από την προφορική παράδοση, εξελισσόμενο επί αιώνες προτού καταγραφεί γραπτώς. Το περιεχόμενό του αντανακλά μια κοινωνία που εκτιμούσε τον πραγματισμό, την αμοιβαιότητα και την αναζήτηση της γνώσης, συμπυκνώνοντας το ήθος ενός πολιτισμού βαθιά συνυφασμένου με την εξερεύνηση, την επιβίωσης, την φυλή και την κοινότητα. Είναι μια συλλογή διδακτικών και φιλοσοφικών στίχων που αποδίδονται στον θεό Όντιν (Odin), ο οποίος μεταδίδει τη γνώση του σχετικά με την ηθική, την κοινωνική συμπεριφορά και τα μυστήρια της ύπαρξης. Το επίθετο «ο Υψηλός» αποδίδεται στον Όντιν, υπογραμμίζοντας τη θεϊκή αυθεντία των διδασκαλιών. Ο ρόλος του Όντιν στο Χάβαμαλ είναι κεντρικός και ιδιαίτερα σημαντικός καθώς ως περιπλανώμενος και αναζητητής της σοφίας, ενσαρκώνει τα ιδανικά της περιέργειας, της εξερεύνησης και της δίψας για μάθηση, χαρακτηριστικά που ήταν σεβαστά στον σκανδιναβικό πολιτισμό.