Ο τουρισμός είναι κατ’ εξοχήν ένα κοινωνικό φαινόμενο. Στον πυρήνα της τουριστικής δραστηριότητας βρίσκονται οι άνθρωποι και πιο συγκεκριμένα τα μέλη της κοινωνίας υποδοχής και τα μέλη της κοινωνίας των ταξιδιωτών που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μέσα στο τουριστικό πλαίσιο. Ως αποτέλεσμα, ο τουρισμός αποτελεί μια κοινωνική δραστηριότητα που οδηγεί στη διαμόρφωση των αντιλήψεων, στάσεων και συμπεριφορών των τουριστών και των κοινωνιών υποδοχής ενώ έχει τόσο θετικό όσο και αρνητικό αντίκτυπο στις τοπικές κοινωνίες των τουριστικών προορισμών. Παράλληλα, η κατανάλωση του τουριστικού προϊόντος επηρεάζεται από διάφορους κοινωνικούς παράγοντες και τάσεις. Επομένως, η σχέση μεταξύ τουρισμού και κοινωνίας είναι αμφίδρομη αφού ο τουρισμός επηρεάζει την κοινωνία και επηρεάζεται από την κοινωνία. Άρα, η μελέτη του τουρισμού δεν μπορεί να αγνοήσει τις κοινωνικές διαστάσεις, πτυχές και επιπτώσεις της τουριστικής δραστηριότητας. Μέχρι πρότινος επικρατούσε η αντίληψη ότι ο τουρισμός είναι μια βιομηχανία, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μερίδιο των ερευνών να επικεντρωθεί στις οικονομικές διαστάσεις του τουρισμού οδηγώντας στην παράβλεψη της κοινωνικής πτυχής του. Τα τελευταία χρόνια όμως παρατηρείται μια αύξηση στις μελέτες που επικεντρώνονται στις κοινωνικές διαστάσεις του τουρισμού με ερευνητές διάφορων κοινωνικών επιστημών να επιδεικνύουν ενδιαφέρον για τη μελέτη του τουρισμού ως ερευνητικό πεδίο. Το βιβλίο αυτό αναγνωρίζει τη σημαντικότητα της ανάλυσης της σχέσης μεταξύ τουρισμού και κοινωνίας και αποσκοπεί στην εμβάθυνση της κατανόησης του τουριστικού φαινομένου μέσα από μια κοινωνιολογική οπτική γωνία. Το βιβλίο απευθύνεται στους φοιτητές των τουριστικών σπουδών και σε ερευνητές του κλάδου που ενδιαφέρονται να κατανοήσουν το κοινωνικό πλαίσιο της τουριστικής δραστηριότητας, όσο και σε μελετητές της κοινωνιολογίας που ενδιαφέρονται για τον κοινωνικό ρόλο του τουρισμού.