Στην ανώτερη γεωδαισία όπου όλες οι μετρήσεις πραγματοποιούνται με τη χρήση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων λαμβάνονται υπόψη η ένταση της βαρύτητας, η διεύθυνση της βαρύτητας, δηλαδή οι επιδράσεις του γήινου πεδίου βαρύτητας, αλλά και η ατμόσφαιρα κυρίως όσον αφορά τη μεταβολή της θερμοκρασίας και τον βαθμό ιονισμού της με αποτέλεσμα κάθε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία μέσα στην ατμόσφαιρα να αποκλίνει από την ευθύγραμμη διάδοση και να καθυστερεί. Οι Τοπογράφοι Μηχανικοί όμως στο πολύ μεγάλο φάσμα των εφαρμογών, επιστημονικών ερευνών και άλλων εργασιών με τις οποίες ασχολούνται στο τοπογραφικό πεδίο έχουν βασική επιδίωξη την εύρεση των σχετικών αγνώστων παραμέτρων με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια. Για την επίτευξη αυτού του στόχου τόσο για μετρήσεις που αφορούν ένα συγκεκριμένο είδος παρατήρησης π.χ. γωνία, απόσταση, υψομετρική διαφορά όσο και για σύνθετες παρατηρήσεις που γίνονται στο πλαίσιο δικτύων για την αποτύπωση μιας περιοχής αναπτύχθηκαν οι μέθοδοι συνόρθωσης ώστε να καλύπτουν τις διάφορες περιπτώσεις οι οποίες είναι δυνατό να παρουσιαστούν πρακτικά. Στο βιβλίο αυτό αναλύονται σε τρία κεφάλαια όλα τα παραπάνω στοιχεία κατά τρόπο ώστε μετά τα θεωρητικά θέματα που είναι στην αρχή να υπάρχουν πολλές λυμένες ασκήσεις για καλύτερη κατανόηση των εννοιών και ασκήσεις προς λύση για να δοκιμάσει ο αναγνώστης μόνος του να εφαρμόσει όλα όσα διάβασε. Έτσι στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στην έννοια της συνόρθωσης, στις μεθόδους της, στους πίνακες - στις εξισώσεις και στους αλγόριθμους εφαρμογής της κάθε μεθόδου, στην στατιστική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, στη συνόρθωση οριζόντιων - χωροσταθμικών δικτύων και στους μετασχηματισμούς (ομοιότητας - αφινικό). Στο δεύτερο κεφάλαιο που ασχολείται με την στατιστική επεξεργασία των τοπογραφικών παρατηρήσεων εξετάζονται οι τυχαίες μεταβλητές (διακριτές και συνεχείς), η εκτίμηση των παραμέτρων, ο νόμος μετάδοσης των σφαλμάτων (συμμεταβλητοτήτων) ο οποίος έχει τον πιο σημαντικό ρόλο σε πάρα πολλές περιπτώσεις και τα διαστήματα