Σε μια ζωή όπου το τέλος ήταν γνωστό στους ανθρώπους, οι κοινωνίες είχαν στερεώσει τα θεμέλιά της σε μία βάση έτσι ώστε το νοητό περιεχόμενο κάθε εικόνας να στέκεται δογματικά απέναντι στην αλήθεια με την πρόθεση να μην κλονιστεί. Παρά όμως τις αντιρρήσεις, οι άνθρωποι ακολουθούσαν πιστά ένα μοτίβο, το οποίο στην πραγματικότητα δεν τους ταίριαζε. Ως αποτέλεσμα, η ζωή έχανε το νόημά της και οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να χάνουν την αληθινή αίσθηση της ίδιας τους της φύσης. Μέσα σε αυτόν τον κύκλο κάθε ανομολόγητης επιθυμίας, η πρόθεση ενός ανθρώπου ήταν να εκφραστεί ελεύθερα με τον δικό του τρόπο με σκοπό να πάψει να βλέπει τα σφάλματα στους άλλους. Το μόνο που ήθελε από μικρός ήταν να βρεθεί παντού έτσι ώστε όλοι να καταλάβουν τα δικά του λάθη και να γίνουν καλύτεροι. Η πρόθεσή του ήταν να δείξει μέσα από το δικό του προσωπείο πως έπρεπε να ξεπεράσει τον μεγαλύτερό του φόβο προκειμένου να ανακαλύψει ποιος πραγματικά ήταν.