Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί το περιεχόμενο ομιλίας που δόθηκε στο εαρινό Colloquim Νεοελληνικής Φιλολογίας του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου την Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016, όπου προσκλήθηκα να μιλήσω για την ποίησή μου. Η αναφορά ενός ποιητή στο έργο του για ευνόητους λόγους συνιστά ταυτοχρόνως ευκαιρία και κίνδυνο. Αποδεχόμενος την ευκαιρία προσπάθησα όσο μπορούσα να μειώσω τον κίνδυνο επικεντρώνοντας τον λόγο μου στην έκθεση των προσωπικών βιωματικών ψυχοπνευματικών προϋποθέσεων της ποιητικής εργασίας μου (χρησιμοποιώντας ως παραδείγματα των προϋποθέσεων αυτών συγκεκριμένα ποιήματα), αφήνοντας την αξιολόγηση και ερμηνεία της εκεί που πραγματικά ανήκει: στη δικαιοδοσία του ακροατή και του αναγνώστη.