Τρία διαφορετικά κείμενα που καταδεικνύουν μια συσχέτιση της έννοιας του Πνεύματος, έτσι όπως οριοθετήθηκε από τα διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα της ελληνικής κλασικής αρχαιότητας και το Χριστιανισμό. Στο πρώτο παρουσιάζονται συνοπτικά οι θεμελιώδεις ιδέες του κοσμοποιού Πνεύματος, όπως το συνέλαβαν οι Προσωκρατικοί, οι Πυθαγόρειοι, οι Στωικοί και ο Πλάτων. Στο δεύτερο παρουσιάζεται η επίδραση της πλατωνικής φιλοσοφίας στις ιδέες του Γρηγορίου Νύσσης, ο οποίος την ανέπλασε και την ενσωμάτωσε στον κορμό της χριστιανικής σκέψης. Τέλος επιχειρείται να δοθεί μια ανάλυση της επίδρασης του Αγίου Πνεύματος στη χριστιανική μυστικιστική εμπειρία.