Το παραμύθι αυτό έχει ως ήρωα ένα μικρό παπί που πάντοτε φοράει ένα κόκκινο σκουφί και ζει με την οικογένειά του σε μια μεγάλη λίμνη ευτυχισμένα. Ωστόσο, χάνεται μια μέρα μέσα στο δάσος και εκεί ξεκινάει το ταξίδι της επιστροφής του. Στο δάσος θα περιπλανηθεί αρκετά και θα γνωρίσει μια παρέα άλλων μικρών ζώων, τα οποία ζουν μόνα τους εκεί, το δάσος είναι το σπίτι τους. Αυτά θα το προφυλάξουν και θα το πάρουν στην παρέα τους. Έπειτα από μια μέρα γεμάτη με παιχνίδια και ιστορίες, θα το οδηγήσουν πίσω στη λίμνη και την οικογένειά του, που τόσο πεθύμησε. Περισσότερα παιχνίδια και γέλια επιφυλάσσονται για όλους, όταν θα φτάσουν εκεί. Το παπάκι γυρίζει στην οικογένειά του και τα μικρά ζωάκια του δάσους επιστρέφουν βαθιά μέσα σε αυτό, εκεί που ανήκουν. Το παραμύθι αυτό είναι αλληγορικό. Μιλά για την αρρώστια αλλά και το «ταξίδι», τον δρόμο που ο καθένας καλείται να ακολουθήσει για να αντιμετωπίσει τους φόβους και τις ανασφάλειές του και, τελικά, να γιατρέψει τις πληγές του. Ακριβώς όπως κάνει και το μικρό μας παπάκι.