Το παιχνίδι είναι απλό και τονίζει την παντοδυναμία της Τύχης. Δύο νέα παιδιά, ο Δοράντης και η Σίλβια, που δεν έχουν ποτέ συναντηθεί, βρίσκονται αρραβωνιασμένα, ύστερα από συμφωνία μεταξύ των γονιών τους, πράγμα συνηθισμένο την εποχή εκείνη. Ωστόσο όλα όσα ακολουθούν είναι εντελώς ασυνήθιστα, όπως άλλωστε μας θυμίζουν κατά καιρούς οι ήρωες. Ο Δοράντης και η Σίλβια χωριστά σκέφτονται να μεταμφιεστούν, για να γνωρίσει ο καθένας το ταίρι του, ανταλλάζοντας κοστούμια με τους υπηρέτες τους. Όλα γίνονται με την έγκριση των γονιών, που δείχνουν πρωτοφανή επιείκεια. Οι δύο νέοι ερωτεύονται, πιστεύοντας ότι ο άλλος είναι υπηρέτης, κάτι που θα ήταν εντελώς αδιανόητο για την εποχή. Έτσι το παιχνίδι Έρωτα και Τύχης παραχωρεί τη θέση του στην Τρίτη Πράξη στην αντίθεση Έρωτα και Φιλαυτίας, μια νέα διάσταση που θυμίζει Corneille, τον αγαπημένο θεατρικό συγγραφέα του Marivaux.