Ο ανά χείρας τόμος αποτελείται από τρεις ενότητες εντελώς διαφορετικές στο περιεχόμενο, στην υφή, στον τρόπο προσέγγισης των θεμάτων τους, όπως και στη... χρονική απόσταση –δύο και τριών δεκαετιών– που χωρίζει τη «συγγραφή» τους. Εντούτοις διέπονται από την κοινή ελπίδα να λειτουργήσουν –ίσως– ως ερεθίσματα που θα συνέβαλλαν, έστω και ελάχιστα, στην ανάπτυξη οποιασδήποτε δυνατής μορφής προβληματισμών σχετικών με το τι δέον γενέσθαι μετά την εκ των έσω κατάρρευση του κυρίαρχου στην επαναστατική Αριστερά –σε παγκόσμια κλίμακα– «σοβιετο-κομμουνιστικού μοντέλου» ή/και τον πλήρη εκφυλισμό –σε πωρωμένο δικτατορικό κρατικο-μονοπωλιακό καπιταλισμό– του αντίστοιχου «μαο-κινεζικού μοντέλου». Οι ορφανεμένες και καθημαγμένες ιδεολογικο-πολιτικά μάζες και οι διαλυμένες και αποδεκατισμένες δυνάμεις αυτής της άλλοτε πανίσχυρης επαναστατικής Αριστεράς, που επί σχεδόν έναν αιώνα πάλευαν «με ανείπωτη αυταπάρνηση ν’ αλλάξουν τον κόσμο», σήμερα, μετά τον σαρωτικό-καθολικό αφανισμό όλων των αξιών στις οποίες πίστευαν, δεν έχουν πια σε τι άλλο να προσδοκήσουν... Eκτός ίσως απ’ το να αναφανούν, σαν από κάποιο θαύμα, εντελώς νέες, ρεαλιστικές, ακλόνητα πειστικές απαντήσεις στο μέγιστο ερώτημά τους: «Και τώρα τι κάνουμε;...».