Η ποιητική συλλογή του Λουκά Γ. Αναγνωστόπουλου «Το μεσοστράτι του Κανενός» αποτελεί την ποιοτική μεταβολή στους όρους ποιητικής δημιουργίας και σύνθεσης του ποιητή, καθώς εισέρχεται πλέον στο συνειδητό επίπεδο επεξεργασίας των ψυχολογικών παραμέτρων που περιορίζουν την ερμηνεία της εξωτερικής πραγματικότητας, με όρους ρεαλιστικούς, και συνάμα βαθιά εσωτερικευμένους στην ατομικότητα του παρατηρητή. Αυτή η εναλλαγή στο εξωτερικό και στο εσωτερικό πεδίο αναφοράς είναι που καθιστά την ποιητική κατάθεση του Λουκά Γ. Αναγνωστόπουλου διακριτή στην πνευματική του διαδρομή έως σήμερα.