Τα δάχτυλα του ποδιού έχουν σπανίως προσελκύσει την προ- σοχή των συγγραφέων… Το «Μεγάλο δάχτυλο του ποδιού» του Μπατάιγ αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, εξαίρεση και ο αντιιδεαλισμός του βρίσκει, σε τούτη τη διερεύνηση, τη δικαίωση και το μέτρο του. Όσο υψηλό κι αν είναι το ιδεώδες του, ο άνθρωπος παραμένει, με μια έννοια, μέσω του μεγάλου δαχτύλου του ποδιού, γερά προσκολλημένος στη λάσπη. Αποσυνθέτοντας τη γραμμική ανάλυση, ο Μπαρτ ξεκινά από αυτό το κείμενο για να εξερευνήσει τα περιθώρια και τις σιω- πές, να μας προτείνει εξόδους στις οποίες θριαμβεύουν η υποκειμενικότητα, το γέλιο, το μπουρλέσκ…Το «Μεγάλο δάχτυλο του ποδιού» πρωτοδημοσιεύτηκε το 1929 στην επιθεώρηση Documents. Το κείμενο του Μπαρτ θα διαβαζόταν δημόσια το 1972, στο συνέδριο για τον Μπατάιγ, στο Σερισί. Τα δύο αυτά δοκίμια δεν είχαν μέχρι σήμερα συνδυαστεί. Από την παρουσίαση της γαλλικής έκδοσης σε επιμέλεια Ζαν-Πιερ Κομετί.