Ένα υγρό και απαλό χάδι διέσχιζε τη λεπτεπίλεπτη επιδερμίδα της δεξιάς παρειάς του, σμιλεμένης από γωνιώδη εξέχοντα ζυγωματικά που δήλωναν προσπάθεια, πάθος και πεποίθηση. Η υγρή ουσία, όπως το ρυάκι που ακολουθεί τη φυσική του ροή, άρχισε να αργοκυλάει γύρω από την ευθύγραμμη μύτη του για να γλιστρήσει, ύστερα από μια ανεπαίσθητη καμπύλη στην πορεία της, στις πτυχές των χειλιών του. Ένας μορφασμός παγίδεψε στιγμιαία το παράξενο στοιχείο που ερευνούσε ελεύθερα το πρόσωπό του. Το φευγαλέο της στιγμής καθορίστηκε από την παράξενη γεύση της σταγόνας, μια ακαθόριστη και έντονα πικρή γεύση που έμοιαζε να προέρχεται από τα βάθη του χρόνου και της ιστορίας. Η υγρή ουσία διέσχισε το μυτερό του πηγούνι και, σαν ωθούμενη από κάποια εξωτερική δύναμη, έπεσε με όλο της το βάρος πάνω στη φθαρμένη ασπίδα. [...]