Είκοσι ένας νεκροί και δύο αγνοούμενοι μέσα σε λιγότερο από τέσσερεις μέρες ήταν τα σκόρπια κομμάτια του αιματοβαμμένου παζλ που προσπαθούσε με όλες του τις δυνάμεις να συνθέσει. Ο Θέμης όμως δε γνώριζε ότι τα μυστικά που αναζητούσε συνέχιζαν να έρπουν αθόρυβα χωμένα μέσα στις σκιές, ούτε μπορούσε να φανταστεί ότι πολύ σύντομα θα γινόταν και αυτός ένα από τα σκόρπια κομμάτια του φριχτού γρίφου που έμοιαζε να έχει γραφτεί μέσα στην πιο σκοτεινή της Κόλασης αβύσσου, μίας ερεβώδους αβύσσου που είχε και πάλι αρχίσει κοχλάζοντας να χαμογελά…