Αυτή είναι η ιστορία μιας δεκατριάχρονης πόρνης. Η δική μου ιστορία. Δεν ήταν εύκολο να τη γράψω. Δε θα είναι εύκολο να τη διαβάσετε. Θα πρέπει να αποφασίσετε τώρα αν θα την αγνοήσετε ή αν θα θελήσετε να ανακαλύψετε την αλήθεια. Από τη στιγμή που θα αρχίσετε να τη διαβάζετε, θα πρέπει να έχετε το κουράγιο να την ακούσετε μέχρι το τέλος, όπως βρήκα κι εγώ το κουράγιο να περάσω όσα σας αφηγούμαι. Ήμουν παιδί και όλοι με αποκαλούσαν "κούκλα". Χαμογελούσα συνεχώς και τα μάτια μου έλαμπαν. "Άννα, είσαι τόσο όμορφη, σαν κούκλα", μου έλεγαν όλοι κι εγώ τους πίστευα. Ήμουν δεκατριών όταν με βίασαν για πρώτη φορά. Αυτό συνεχίστηκε για τρία χρόνια, μέχρι που πήγα στην αστυνομία. Και τότε η ζωή μου έγινε εφιάλτης."Ένα έγκλημα που επαναλαμβάνεται κάτω από ένα αμείλικτο πέπλο σιωπής, μια ψυχή που βιάζεται απανωτά και αιμορραγεί περισσότερο από το ίδιο το σώμα... Μια πολύ σκληρή, αληθινή ιστορία, μια επίπονη ανάγνωση, ένα ακατάπαυστο γρονθοκόπημα στο στομάχι και στην καρδιά του αναγνώστη που θα νιώσει την οργή να ξεχειλίζει από τα χείλη του, την αηδία να συνταράζει το κορμί του και τη συμπόνια να κατακλύζει την ψυχή του. Μέσα από ένα στεγνό και επεξεργασμένα λιτό ύφος ώστε να αναδεικνύονται τα περιγραφόμενα γεγονότα και όχι η γραφή αυτή καθεαυτή ως τεχνική, αλλά με κάθε λέξη φορτωμένη εικόνες και συναισθήματα, η συγγραφέας δεν καταφεύγει στιγμή σε φθηνούς μελοδραματισμούς: μέσα από ένα δεξιοτεχνικό και συνάμα αξιοπρεπή χειρισμό, προκαλεί αβίαστα τη συγκίνηση και μιλά κατευθείαν στην καρδιά".Θεοδώρα Δαρβίρη