Δεδομένου ότι αι ένοπλοι συρράξεις, εις οίαν έκφανσί των, διεθνείς ή μη, αποτελούν μίαν ειδεχθή έκφανσι της ανθρώπινης ενεργείας και δράσεως, πλείσται ένοπλοι συρράξεις συνεχίζουν και λαμβάνουν χώραν εις αρκετάς περιοχάς του πλανήτου. Παραλλήλως διαφαίνεται η αναποτελεσματικούς της διεθνούς κοινωνίας ως προς την αποτελεσματικήν και ουσιαστικήν πρόληψι και καταστολήν των συγκεκριμένων παρανόμων ενεργειών, τας οποίας προκαλεί η χρήσις βίας εις οικουμενικόν επίπεδο.
Τα καθεστώτα, λοιπόν, ενόπλων συρράξεων, πλήρως αποτετυπωμένα εις τας σχέσεις μεταξύ των μαχητών και των αμάχων καθώς και άλλων προσώπων τεθέντων εκτός συρράξεων, αποτελούν μίαν ιδιώνυμον και επαναλαμβανομένην ειδεχθή πραγματικότητα, η οποία έρχεται ν` αναδυθή από τις ρίζες της ανθρώπινης ιστορίας και τα σπάργανα των πρώτων ανθρωπίνων κοινωνικών οργανώσεων έως και σήμερον, εις το πλαίσιον της οργανώσεως και λειτουργίας της "συμπαγούς" διεθνούς κοινωνίας. [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)