Τι είναι η ευθύνη; "Η συνειδητή συμμετοχή, με επίγνωση και αποδοχή των συνεπειών και του αποτελέσματος της εκάστοτε πράξης στο μακρύ χρόνο". Τι είναι όμως και η αλλαγή; "Πολιτική και κοινωνική έννοια, που στην κατάχρησή της στη διαδρομή, προσέλαβε προοδευτικά στο χρόνο θρησκοληπτικό και σωτηριολογικό χαρακτήρα". Με τέτοιο τρόπο ξεφυλλίζει βασικές έννοιες του δημόσιου διαλόγου ο Λευτέρης Κουσούλης, πιστός στην άποψή του ότι "Στην πολιτική σύγκρουση κατεξοχήν, οι σημασίες και τα νοήματα δεν είναι όπλο της πολιτικής μάχης, αλλά και αντικείμενο της πολιτικής μάχης. Η εξουσία βρίσκεται στην άκρη της γλώσσας και όχι στην άκρη της κάννης". Αλλά και παρακάτω: τι είναι η αλλοτρίωση; "Η κατάσταση της συνείδησης σε προχωρημένη φάση αλλοίωσης, τόσο που επανέρχεται ως πραγματική φύση, ενώ έχει γίνει ήδη άλλη". Τι η παρακμή; "Κατάσταση αδυναμίας διάκρισης, απο μια κοινωνία ή έναν λαό, του ασήμαντου απο το σημαντικό. Η προκύπτουσα παράλυση". Όσο για το - καταληκτικό - χάος, αυτό είναι "Η αδιάτακτη, χωρίς πλέον ελπίδα συγκρότησης, κατάσταση εννοιών και πραγμάτων, που κυοφορεί μια τελική παραίτηση". Έτσι πορεύεται η διαδρομή του "Ελάχιστου λεξικού", που βρίσκεται στην τρίτη του παρουσία με 100 πλέον λήμματα, αλλά και με την ωρίμανση που έδωσαν τα τελευταία πολυτάραχα χρόνια.