Στην πορεία προς το έβδομο εντύπωμα, ο μεγάλος κίνδυνος είναι μην τυχόν οι χωρίς έμπνευση και κατώτερες των περιστάσεων ηγεσίες οδηγήσουν τον κουρασμένο και απογοητευμένο λαό σε παραίτηση από κάθε διεκδίκηση, στον εξοβελισμό κάθε αντίστασης, στην αποδοχή των τουρκικών σχεδιασμών, στη διαγραφή της ιστορικής του διαδρομής και στο εντύπωμα της σφραγίδας του τέλους. Στο εφιαλτικό αυτό σενάριο και μπροστά σε έναν τέτοιο κίνδυνο, μόνο αντίδοτο θα είναι τα αντισώματα του λαού στην εθελούσια δουλεία, το πάθος του για ελευθερία και το ένστικτο επιβίωσης που ανέπτυξε μέσα από τα δεινά που έζησε στο διάβα του χρόνου. Ο αγώνας για ελευθερία είναι, στο κάτω-κάτω, ζήτημα κοινής λογικής. Η ελευθερία και η αξιοπρέπεια είναι η ειδοποιός διαφορά του ανθρώπου από τα υποζύγια. Με όλα τα καλά και τα κακά του, τα προτερήματα και τα ελαττώματά του, ο λαός της Κύπρου απέδειξε κατά την ιστορική του πορεία ότι εξακολουθεί να έχει το πείσμα να συνεχίζει να γράφει τη συναρπαστική του ιστορία πάνω σ' αυτόν τον «ρότσον, με ελιές τζιαί τερατσιές».