Τα ποιήματα προχωρούν πέρα απ’ τις αυταπάτες του δρόμου

ή

Η ουτοπία βγαίνει απ’ το πορτραίτο της κι απομακρύνεται

Αινιγματική νόηση ο θάνατος

εποπτεύει την καθημερινή συντέλεια

μια κερδισμένη μάχη κάπου αλλού

όταν η χίμαιρα εισβάλλει στο κενό

όλα τα δρομολόγια οδηγούν στη σιωπή

ένας χαώδης θεός

χτυπά το ρόπτρο της νιότης.

Ήμουν το ρόπτρο και δεν το γνώριζα

η πύλη που δε διάβηκε ποτέ

τον εαυτό της

ήμουν ακόμα εγώ