Σ? ?ντίθεση μ? τ?ν ?δεολογία (κάθε μορφ?ς ?δεολογία), πο? ε?ναι κα? παραμένει «?να κλειστ? σύστημα σκέψης», ?νεπίδεκτο σ? ?λλους, ?ξω ?π’ α?τ?ν καθορισμο?ς το? ?ντικειμένου το? ?νθρώπου, κάθε γνήσια ποιητικ? φανέρωση ?νοίγει νέους πνευματικο?ς ?ρίζοντες, πο? ?ναδιπλώνονται ?λοένα σ? ?λα τ? ?πίπεδα το? ?πιστητο?. Κάθε γνήσια ποίηση ε?ναι πρόσκληση σ? μι? ?νοιχτ? κοινωνία, ?νεπίδεκτη σ? προκαθορισμο?ς το? τέλους της, ?νυπόταχτη σ? ?κ τ?ν προτέρων γνωστ?ς νομοτέλειες κα? τελεολογικ?ς α?ρέσεις. ? Ποίηση ε?ναι ? ο?σία τ?ς "α?ρεσης": τ? ξάνοιγμα το? σύμπαντος τ?ς ?μιλίας σ? ?λοένα κα? πι? α?θαίρετα συμφραζόμενα, πο? ?ν συνεχεί? "μεταφράζονται" σ? ?πειρες θεωρητικ? ?ναγνώσεις. Συνιστ? ?τσι, διεύρυνση τ?ς ?πικοινωνίας κα? τ?ν βιωμάτων τ?ν ?νθρώπων μέσα ?π? τ? ?νορατικ? ?λικ? το? ποιητ? κα? τ?ν πλο?το τ?ν συναισθηματικ?ν του μεταλλάξεων.