Τι είναι άραγε αυτό που στοιχειώνει τους ήρωες της Αμπάρο Ντάβιλα; Κάποιο τέρας, μια αόρατη, απειλητική παρουσία; Ή μήπως η μοναξιά που επιβάλλει η σιωπηρή καταπίεση, η βία που φωλιάζει στην καθημερινότητα, όταν αυτή μετατρέπεται σε φυλακή κάτω από το ασφυκτικό βάρος των κοινωνικών απαιτήσεων; Η Μεξικανή συγγραφέας Αμπάρο Ντάβιλα, πρωτοπόρος της λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας του φανταστικού, δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντίθετα, μας καλεί να κοιτάξουμε κατάματα εκείνο που συνήθως αποφεύγουμε να δούμε: τις σκιές που βαδίζουν δίπλα μας, και κυρίως μέσα μας. Συγγραφική «αδελφή» του Κάφκα, αλλά και του Μπόρχες, του Κορτάσαρ και του Κιρόγα, απολύτως μοναδική, ωστόσο, στη φωνή και στην οπτική της, οικοδομεί έναν κόσμο όπου το ανοίκειο, το φρικιαστικό, ακόμα και το υπερβατικό, συνυπάρχουν αξεδιάλυτα με το καθημερινό. Οι ιστορίες της μιλούν για τον φόβο, την απομόνωση, την τρέλα, αλλά και για τις αόρατες μορφές καταδυνάστευσης που διαμορφώνουν τη ζωή του μέσου ανθρώπου, προσδίδοντας έτσι στο φανταστικό είδος μια ξεχωριστή, έντονα υπαρξιακή και κοινωνική χροιά.