Ο Ρενέ Τομ, αναπτύσσοντας τη θεωρία του για τη μορφογέννηση, είχε στο νου του κυρίως τη γένεση βιολογικών μορφών. Ο Ε. Ζήμας κι οι άλλοι συνεχιστές της θεωρίας καταστροφών την εφάρμοσαν, άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι, σε κάθε φαινόμενο που χαρακτηρίζεται από απότομη αλλαγή, από το ξέπασμα μιας στάσης στις φυλακές, στην καταστροφή ενός γάμου ή στην πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στις εφαρμογές αυτές, που μερικές φαίνονται εξεζητημένες κι άλλες πολύ φυσικές, είναι αφιερωμένο το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου των Γούντκοκ και Ντέηβις.