Καὶ μὴ μοῦ προβάλεις τὴν ἔνσταση: «Πῶς μπορεῖ τὸ σῶμα νὰ ἀναστηθεῖ πάλι καὶ νὰ γίνει ἄφθαρτο;». Ὅταν ἐνεργεῖ ἡ Δύναμη τοῦ Θεοῦ, δὲν χωράει τὸ «πῶς». Καὶ γιατί λέω γιὰ τὸν Θεό; Ἐσένα τὸν ἴδιο σὲ ἔκανε δημιουργό, εἴτε μὲ τὴν σπορά, εἴτε μὲ τὶς τέχνες, εἴτε μὲ τὴν ὕλη καὶ τὰ μέταλλα. Τὰ σπέρματα δὲν γεννοῦν στάχυα, ἂν προηγουμένως δὲν πεθάνουν καὶ σαπίσουν καὶ διαλυθοῦν.