Ἂν κάποτε στὰ χέρια σας οἱ στίχοι μου πέσουν –στὰ ἰδανικά, λευκά σας χέρια– ὤ, βέβαια, μιὰ ἀκρισία θάναι ἀσυγχώρητη νἀφίσετε ἕνα δάκρι να κυλήσει… Μὲ μιὰ χειρονομία, σὰν ἕνα κόσμημα, ποὺ πιὰ ὁ συρμὸς ἀνέκκλητα ἐξορίζει, σὲ μιὰ ἄκρη τὸ βιβλίο μου θὰ πετάξετε καὶ χρόνια, ἐκεῖ, στὴ σκόνη, θὰ σωπαίνει. Τὰ δυὸ θάχουν κοπεῖ μονάχα φύλλα του – ἐκεῖ ἀκριβῶς τὸ γέλιο σας ποὺ ἐκόπη. Ἕνας νεκρὸς θὰ κοίτομαι ἀμνημόνευτος ποὺ μόνο τὄνομά του εἶναι γνωστό σας… Από το ποίημα «Προς φίλην δεσποινίδα», Ο Παράφωνος Αυλός, 1929 Ο Καίσαρ Εμμανουήλ είναι πολλά χρόνια αμνημόνευτος, αλλά όχι ξεχασμένος. Η έκδοση αυτή φιλοδοξεί να δώσει μία ανανεωμένη οπτική στην ποίησή του, που αναδύθηκε πριν από έναν αιώνα. Εκτός από τις τέσσερις συλλογές του, περιλαμβάνει ανέκδοτα ποιήματά του και πολύτιμα στοιχεία που αναδεικνύουν το υπόβαθρο της έμπνευσής του, αποκαλύπτουν την ιδιοσυγκρασία του και εμπλουτίζουν την εμπειρία της ανάγνωσης. Έφτασε και πάλι η ώρα η ποίησή του να βγει από τη σκόνη, να λύσει τη σιωπή της και να μιλήσει!