Μιχαήλ Κ. Παπαδόπουλος, Τα πένθη μου ― Τα έθνη μου μετά των ανοίκειων Στ Ήχο Ζω ωαρίων, έργο εξωφύλλου Έλενα Προβατά, Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση, εκδ. Μανδραγόρας, 16Χ24, Μάρτιος 2022, σελ. 40, αριθμ. έκδοσης: 360, ISBN 978-960-592-142-2, τιμή 8,48 ευρώ.
Παν μέτρον άρρωστον
ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΩΓΥΡΑ
Ηλιοβασίλεμα στην Ανώγυρα
Όπως παλιά
Οι μνήμες πήραν το κόκκινο
Από το ηλιοβασίλεμα
Κι έκαψαν όσες λέξεις
Μου απόμειναν.
Πέμπτη ποιητική συλλογή του Λεμεσιανού Μιχαήλ Κ. Παπαδόπουλου που μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησε μια ακόμη μελέτη του, Ουδέν σχολείον (ουδέν Σχ Όλοι ο), βασισμένη στα θέματα παιδείας που τον απασχολούν για τη στήριξη των νέων στην διαδικασία της εκπαίδευσης. Εξ ου και κάποια ποιήματα (βλ. «Το υπαρκτό σχολείο») που φιλοξενούνται στην παρούσα έκδοση ως συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου του, αλλά και η Ωδή του στον δάσκαλο Δημήτρη Χαραλάμπους:Δάσκαλε εσύ που ζώστηκες/ Τα εκρηκτικά της ζωής σου/ Και γκρέμισες το σχολείο-φυλακή/ Τους πίνακες και τα θρανία/ Απελευθερώνοντας τους μαθητές/ Από την σχολική πλήξη και ανία/ Δάσκαλε που δίδαξες την ηδονή της γνώσης/ Που τα μαθήματά σου δεν ήταν μα-θύματα/ Αλλά δονήσεις ευχαρίστησης/ Της μάθησης και της ποίησης.
Άκρως πολιτικός κι ερωτικός (Καλλή Γραφία: Αν μου δώσεις το σώμα σου γυμνό/ Θα μπορέσω να μάθω καλλιγραφία)ο γλωσσοπλαστικός λόγος του Μ.Κ. Παπαδόπουλου έρχεται ως «βουβός ποιηματογράφος» να σαρκάσει και ν’ αυτοσαρκαστεί, «να κάψει όσες λέξεις του απέμειναν», να μνημονεύσει οικείους, απώλειες, πένθη, να επικοινωνήσει μέσα από το έργο του ακόμη και την περιπέτεια υγείας του πο