Τι είναι ένα μοναδικό αντικείμενο; Ένα παράξενο πράγμα, ένας μετεωρίτης, ένα απόλυτο που έχει συμπυκνωθεί σε ένα και μόνο σημείο, κάτι που δεν είναι ανταλλάξιμο με τίποτε άλλο, θα μπορούσε να είναι μια ιδέα, ένα κτήριο, ένα χρώμα, ένα συναίσθημα, ένα ανθρώπινο πλάσμα. Η ίδια του η μοναδικότητα είναι πάντοτε αυτή που το θέτει σε κίνδυνο. Απέναντι στη μιντιακή εξάπλωση και την παγκοσμιοποίηση της κουλτούρας, απέναντι στην ισοπέδωση των αξιών και τη γενίκευση μιας σκέψης που διαπλάθεται αποκλειστικά από γνώμες, που μπορούμε ακόμη να βρούμε μοναδικά αντικείμενα; Πώς να τα ορίσουμε, να τα δημιουργήσουμε, να τα προστατεύσουμε, να τα αναγνωρίσουμε; Αναπτύσσοσντας γύρω από αυτό το θέμα τον διάλογό τους, οι Jean Nouvel και Jean Baudrillard προσεγγίζουν άλλα θεμελιώδη προβλήματα που αφορούν τα χρόνια που έρχονται. Φαντάζονται πως θα είναι η πόλη του αύριο, αναρωτιούνται γιατί το ιδανικό της διαφάνειας έχει εισχωρήσει λίγο-λίγο σε όλες τις σφαίρες, από την πολιτική ως την αρχιτεκτονική. Πραγματεύονται, τέλος, τη δυσκολία της ελευθερίας. Ένα δοκίμιο για τη μοναδικότητα λοιπόν, που διαπνέει το έργο και την αναζήτηση και των δύο. Και που προσδιορίζει μια ορισμένη ηθική, επίσης. Ένα κείμενο που γεννήθηκε από πάθος και γεννά πάθος απέναντι στις μεγάλες μεταλλάξεις που προαναγγέλλονται.