Τα «Κόκκινα τετράδια» γράφτηκαν ουσιαστικά από ένα γκαρσόνι και έναν ταξιτζή τη δεκαετία του 1930. Αυτοί οι δύο αφανείς χρονικογράφοι, μέσα από την οξυδερκή ματιά τους σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον που τους επέτρεπε να παρατηρούν τα πάντα, γίνονται μάρτυρες της μεγάλης αλήθειας που δεν αποτυπώθηκε ποτέ στα επίσημα βιβλία. Μέχρι τώρα. Στις σελίδες αυτού του βιβλίου περιγράφεται με χιούμορ και αφοπλιστική ειλικρίνεια η σεξουαλική αφύπνιση της Ελλάδας του Μεσοπολέμου. Σε μια κοινωνία που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον πουριτανισμό και την απελευθέρωση, οι δύο άντρες καταγράφουν ψιθύρους, βλέμματα, εξομολογήσεις· μικρές καθημερινές εκρήξεις του αθόρυβου ερωτικού ρεύματος που διαπερνούσε την εποχή. Ένα βιβλίο-ντοκουμέντο. Ένα σπάνιο παράθυρο στην άλλη Ελλάδα της δεκαετίας του 1930. Γιατί, όπως έγραψε και ο διεθνής Τύπος: δεν ήμασταν αθώοι, ήμασταν οι πιο επιμελείς μαθητές του αμαρτωλού Παρισιού –απλώς πιο διακριτικοί από τους Γάλλους.