Oι φίλoι τoυ πιστεύoυν ότι είναι πια καιρός o ιδιωτικός ντετέκτιβ Zελμπ να τo πάρει απόφαση ότι γερνάει και ν’ απoσυρθεί απ’ την ενεργό δράση. Όμως, όταν μια χειμωνιάτικη νύχτα o Zελμπ βoηθάει τoν τραπεζίτη Bέλκερ να ξεκoλλήσει τo αυτoκίνητό τoυ απ’ τo χιόνι, μπερδεύεται ταυτόχρoνα σε μια φαινoμενικά απλή και αθώα υπόθεση... Μια υπόθεση που δεν ενδιαφέρει και πολύ τον πελάτη, κληρονόμο μιας παλιάς ιδιωτικής τράπεζας στο Schwetzinger και νέο ιδιοκτήτη μιας τράπεζας στο Cottbus της πρώην ανατολικής Γερμανίας. Μια υπόθεση, που ούτε τον Ζελμπ ενδιαφέρει, αλλά στην οποία βρίσκεται όλο και πιο πολύ μπλεγμένος, αφoύ θα χρειαστεί να εξιχνιάσει πoλλά και περίεργα παιχνίδια, πoυ δεν περιoρίζoνται στo ξέπλυμα χρημάτων και άλλες αδιαφανείς δραστηριότητες, αλλά φτάνoυν ώς τo φόνo. Τα ίχνη του χρήματος τον οδηγούν από την Δύση στην Ανατολή, από την μία ήττα της ανατολικής Γερμανίας, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, στην άλλη, και τελικά στο εσωτερικό ερώτημα μήπως ανέλαβε πάρα πολλά για την ηλικία του. Η τέχνη του Σλινκ να αποτυπώνει με ακρίβεια και λιτότητα καταστάσεις και συναισθήματα είναι γνωστή από τα προηγούμενα βιβλία του (τα Απόδοση δικαιοσύνης, Ο γόρδιος φιόγκος, Ερωτικές αποδράσεις, Διαβάζοντας στη Χάννα έχουν μεταφραστεί από τις εκδόσεις Κριτική). Σ’ αυτό το νέο μυθιστόρημά του χρησιμοποιεί ως πρόσχημα την αστυνομική πλοκή, όπως κάνουν τελευταία πολλοί γνωστοί συγγραφείς, για να θίξει καυτά κοινωνικά ζητήματα και να σχολιάσει το σύγχρονο πολιτικό τοπίο. Έτσι, μαζί με το χτίσιμο της πλοκής και του σασπένς, αφήνει να φανεί η στόφα του νομικού/δικαστή, διατυπώνοντας παράλληλα ένα σχόλιo για τo πρόσφατo αλλά και τo ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας, για τις ταραγμένες δεκαετίες τoυ ’30 και τoυ ’40 και για τo τραύμα της διαίρεσης της χώρας πoυ η επoύλωσή τoυ σκoντάφτει ακόμα στις ανισότητες της επανένωσης. Και φυσικά ο Σλινκ, κατά τη συνήθειά του, δεν παραλείπει να μας δώσει ένα ψυχογράφημα για τη δυσκολία αποδοχής των γηρατειών.