ΤΑ ΓΙΟΥΛΙΑ (στην Εύα Στεφανή) Μικρά γαβγίσματα άκουσε καθώς περνούσε από το μονοπάτι του κήπου και έχωσε τα χέρια δειλά μέσα στα ξερά φύλλα κάτω από τη φουντουκιά, Ήταν τα γιούλια, που σαν αδέσποτα σκυλιά, γάβγιζαν τον χρόνο κι έναν μεθυσμένο στο κατώφλι του σπιτιού.