Όλοι οι κύκλοι αγώνα, ακόμα και όταν ηττούνται, αφήνουν πίσω τους ίχνη. Το ίδιο έγινε και στη δική μας περίπτωση. Η ήττα μας δεν οδήγησε στην εξαφάνισή μας από το κοινωνικό προσκήνιο. Φιτίλια μείνανε αναμμένα σε διάφορα κοινωνικά και ταξικά πεδία κι αυτό κατορθώθηκε μόνο με την αποφασιστικότητα χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι, παρά τις δυσμενείς συνθήκες που είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται από ένα σημείο κι έπειτα, δεν παραιτήθηκαν, δεν πήγαν σπίτι τους αλλά συνέχισαν να αγωνίζονται, αφήνοντας τουλάχιστον το ίχνος τους. κατάφεραν κατά κάποιο τρόπο να υπάρξει συνέχεια και να κληροδοτήσουν τη μαρτυρία τους στις επόμενες γενιές. Κι αυτό είναι σημαντικό, γιατί αφήνει την παρακαταθήκη, ώστε, με τις κατάλληλες προϋποθέσεις, να γίνουν και πάλι εύφλεκτα τα κοινωνικά πεδία σε κάθε χώρα και να πάρουν φωτιά, όπως πριν λίγες δεκαετίες.