Ψυχή ανελέητη, ω έλα στην καρδιά μου, τίγρη σκληρή και ράθυμη που σ' αγαπώ· μες στη βαριά, πλούσια χαίτη σου ζητάω να βάλω τα τρεμάμενα τα δάχτυλά μου· μες στο φουστάνι σου, με σάρκα μυρωμένο, το λυπημένο μου κεφάλι εκεί να θάψω. Τ' άρωμα της παλιάς λατρείας δε θα πάψω, οσμή από τεφρό λουλούδι, να ανασαίνω.