Σε κάθε περίοδο της βυζαντινής ιστορίας υπάρχουν πολυάριθμα παραδείγματα κινημάτων, μέσω των οποίων ανώτεροι αξιωματούχοι και τιτλούχοι θέλησαν να προωθήσουν τα αιτήματά τους ή να διεκδικήσουν την εξουσία. Από τις πολιτικές αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν στο Βυζάντιο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι συνωμοσίες, καθώς δεν στρέφονταν πάντα κατά των αυτοκρατόρων, αλλά κάποιες φορές είχαν ως στόχο υψηλόβαθμους αξιωματούχους και πατριάρχες. Η σημασία ωστόσο των συνωμοτικών δραστηριοτήτων συνίσταται στο γεγονός ότι συχνά εξυπηρετούσαν και τα πολιτικά σχέδια των βυζαντινών ηγεμόνων. Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το αποτέλεσμά τους δημιουργούσαν ισχυρούς εσωτερικούς κλυδωνισμούς και επέφεραν σημαντικές αλλαγές στην πολιτική ζωή της αυτοκρατορίας. Στην παρούσα μελέτη εξετάζονται οι συνωμοσίες που οργανώθηκαν εναντίον αυτοκρατόρων, ανώτερων αξιωματούχων και πατριαρχών από το 610 έως το 867. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)