Η Βιργινία Μαρουλά στη δεύτερη ποιητική της συλλογή μιλάει με ευαισθησία και σθένος, απευθυνόμενη τόσο στον εαυτό της, όσο και στον αναγνώστη, για τη μοναξιά, και την αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου, για την ανάγκη του να ανακαλύψει τον εαυτό του και να έρθει πιο κοντά στον προσφιλή Άλλο, τον συνεπιβάτη της ζωής και του ονείρου. Γιατί τα ταξίδια του νου στη χώρα των ονείρων, είναι αυτά που μας εμπνέουν και μας δίνουν δύναμη να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα.