Ο πόλεμος είναι ένα φαινόμενο, που συνοδεύει την ανθρώπινη κοινωνία από καταβολής κόσμου και τίποτα δεν προοιωνίζει την εξαφάνισή του. Αντίθετα, οι τεχνολογικές πρόοδοι τα τελευταία 20 χρόνια άλλαξαν ποιοτικά τόσο τη στρατιωτική τακτική, με την εφεύρεση "έξυπνων" όπλων και την επαγγελματικοποίηση του στρατού, όσο κυρίως την στρατηγική των κρατών του σύγχρονου μεταδιπολικού διεθνούς συστήματος, τα οποία καλούνται να προσαρμοσθούν στις νέες μορφές του πολεμικού φαινομένου, όπως η τρομοκρατία, οι ασύμμετρες απειλές και οι ειρηνευτικές στρατιωτικές αποστολές. Η Ελλάδα, στη "νέα τάξη πραγμάτων", έχει να αντιμετωπίσει τα παραδοσιακά προβλήματα της ασφάλειάς της από γειτονικές χώρες με νέο, πιο περίπλοκο, περιεχόμενο που καθιστά αναγκαίο όχι μόνο τον εκσυγχρονισμό της πολεμικής μηχανής, αλλά κυρίως την ενεργό συμμετοχή της χώρας σε ποικίλους συνασπισμούς και μια "ευλυγισία" στην εξωτερική πολιτική, αδιανόητη ως τώρα.