Η παρούσα μελέτη προσεγγίζει διεισδυτικά το ειδικότερο ζήτημα του εργοδοτούμενου-μετόχου που απασχολήθηκε σε ιδιωτική εταιρεία ως εργοδοτούμενος κατά πλάσμα δικαίου. Η υπαγωγή στη νομοθετική επιφύλαξη της έννοιας του εργοδοτουμένου των μετόχων που απασχολούνται σε νομικό πρόσωπο που ελέγχεται από μέλη της οικογένειας τους κατά παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα που προϋποθέτει σχέση εξάρτησης συνιστά μια επιλογή του Νομοθέτη που έχει εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων. Ο συγγραφέας αντιμετωπίζει κριτικά τόσο τη νομοθετική επιφύλαξη, όσο και τη νομολογία που την ερμηνεύει και εντάσσει τη συζήτηση για την εξαίρεση εντός του γενικότερου θεωρητικού πλαισίου ώστε να την ερμηνεύσει από την οπτική όχι μόνο του θετού δικαίου, αλλά και de lege ferenda. Δεν διστάζει να θέσει ερωτήματα, και να δώσει απαντήσεις σε αυτά. Επανεξετάζει τις απαντήσεις που η νομολογία έχει δώσει, υπό το φως της θεωρίας και αξιοποιώντας τα μεθοδολογικά εργαλεία του συγκριτικού δικαίου.