Σ᾿ αυτούς για τους οποίους το τέλος ενός πολιτισμού δεν είναι το τέλος του κόσμου· Σ᾿ αυτούς που βλέπουν την εξέγερση σαν μια ρωγμή στο οργανωμένο βασίλειο της βλακείας, του ψεύδους και της σύγχυσης, αρχικά· Σ᾿ αυτούς που, πίσω από την πυκνή ομίχλη της «κρίσης», μαντεύουν ένα σκηνικό επεμβάσεων, χειρισμών, στρατηγικών –και άρα τη δυνατότητα αντεπίθεσης· Σ᾿ αυτούς που δίνουν χτυπήματα· Σ᾿ αυτούς που καραδοκούν την καίρια στιγμή· Σ᾿ αυτούς που ψάχνουν συνεργούς· Σ᾿ αυτούς που λιποτακτούν· Σ᾿ αυτούς που κρατούν γερά· Σ᾿ αυτούς που οργανώνονται· Σ᾿ αυτούς που θέλουν να συγκροτήσουν μια επαναστατική δύναμη, επαναστατική διότι ευαίσθητη· Αυτή η ταπεινή συμβολή για το νόημα της εποχής.