(. . .) Έχουμε δημιουργήσει έναν πολιτισμό, του οποίου τα σημαντικότερα στοιχεία στηρίζονται ουσιαστικά στην επιστήμη και την τεχνολογία. Έχουμε όμως ταυτόχρονα οργανώσει με τέτοιο τρόπο τα πάντα γύρω μας, ώστε σχεδόν κανείς να μην κατανοεί την επιστήμη και την τεχνολογία. Πρόκειται για την ιδανικότερη συνταγή για μια μελλοντική καταστροφή μας! Μπορεί να ξεφεύγουμε λίγο κατά καιρούς, αλλά αργά ή γρήγορα ένα εύφλεκτο μίγμα άγνοιας και δύναμης θα εκραγεί ακριβώς μπροστά στα μάτια μας. . . Ανησυχώ, και ειδικά τώρα, στη μετάβαση από τη 2η στην 3η χιλιετηρίδα, γιατί η ψευδο-επιστήμη και οι δεισιδαιμονίες θα γίνονται χρόνο με το χρόνο πιο δελεαστικές, το τραγούδι του παραλόγου των σειρήνων πιο εύηχο και σαγηνευτικό. Κάτω από ποιες συνθήκες δημιουργούμε γύρω μας τέτοια ζοφερά σκοτάδια; Όταν εγείρονται οι φυλετικές προκαταλήψεις, σε καιρούς στέρησης ή πολέμων, σε περιόδους που προκαλείται η εθνική μας αυτοεκτίμηση ή το θάρρος μας, όταν αγωνιούμε για τη μείωση του ζωτικού μας χώρου ή για τον αποπροσανατολισμό από τον αληθινό μας προορισμό, όταν γύρω μας φουντώνει ο φανατισμός και η άγνοια. Τότε είναι που οι ίδιες σκοταδιστικές απόψεις, γνωστές από το απώτατο παρελθόν, προσπαθούν να πάρουν τον έλεγχο. Η φλόγα του κεριού εξασθενεί. Το λιγοστό φως τρεμοσβήνει. Το σκοτάδι απλώνεται. Οι δαίμονες ξυπνούν.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]