Και σαν περάσανε καμιά δεκαριά μέρες, μας ήρθανε τα μαντάτα της από τις εφημερίδες. Μπαίνει ένα με¬σημέρι φουριόζος ο κύριος Σωκράτης μες στο γραφείο που δούλευα και ανέμιζε ένα απόκομμα πολύ πιο μεγάλο από αυτά που έκοβε συνήθως με το ψαλιδάκι του. Μάντεψε, μου λέει. Έχουμε θέμα μεγάλο, πανελληνίου ενδιαφέροντος, και αφορά κι εμάς εδώ. Όλα τα παράξενα σε τούτο το νησί συμβαίνουνε τε¬λικά. Και μου μοστράρει φόρα παρτίδα την εφημερίδα. Το μάτι μου το τράβηξε πρώτα ο πηχυαίος τίτλος του ρεπορτάζ και ύστερα κατέβηκε στις φωτογραφίες. Τα ξαναβρήκα τώρα στο Νησιωτικόν Βήμα, που τα είχαμε αναδημοσιεύσει, και αντέγραψα κάποια αποσπάσματα για να σου τα διαβάσω. Ο τίτλος ήτανε ακρι-βώς όπως σου τον διαβάζω: «Τρεις νεαρές Χίππις προσφέρουν έρωτα στην πρώην “Βάσω”». Και είχε και υπότιτλο το εξής: «Για να εξακριβωθεί θετικώς αν επέτυχε η αλλαγή φύλου». Και πάει το μάτι μου μετά στις φωτογραφίες. Μπορεί η απονομή δάφνινων στεφάνων σε αθλητικούς αγώνες να οδηγήσει σε δημόσια διαπόμπευση; Πώς άραγε διορθώνονται τα λάθη της φύσης που οι άνθρωποι πασχίζουν να τα συγκαλύψουν; Δια¬δοχικές απαντήσεις δίνουν στους μονολόγους τους όσοι γνώρισαν από κοντά τη Βάσω που έγινε Βάσος: Ο Αντώνης ο ηλεκτρονικός Σιβιτανιδείου, ο Στεφανής ο στοιχειοθέτης εφημερίδας, ο Σαράντος ο καθη-γητής γυμνασίου, ο Γεράσιμος ο φωτογράφος και η γυναίκα του η Φρόσω. Όλοι τους αφηγούνται από διαφορετική γωνία μια παλιά ιστορία που συνέβη επί Χούντας, όταν οι πρώτες τηλεοπτικές μεταδόσεις ποδοσφαιρικών αγώνων συνένωναν τους πάντες, όταν οι τοπικές εφημερίδες γέμιζαν με σκανδαλώδη νέα από τις αθηναϊκές, όταν τα καρπούζια είχαν περισσή γλύκα και τα πολιτικά φρονήματα αρκούσαν για να βρεθεί κανείς και να σωθεί στη σκιά του όρους Όχη.