ΣΠΕΡΟΣ Ο ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΣ
Φίλε αναγνώστη, ο διάολος το έκαμε να γράψω
ετούτο το βιβλίο, στα χέρια όπου κρατάς, γεμάτο
ιστορίες από εκειά τα χρόνια τα παλιά, με την
γλώσσα του καιρού εκείνου του παλαιού, του
Νόνου μου, τση Νόνας μου, του Νόνου σου, τση
Νόνας σου, του μπάρμπα μου, του μπάρμπα σου,
τηνε δική μου και ίσως τηνε δική σου.
Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Έχω σουλούπι, λίγο μικρομεσαίο,
δεν έχω ύφος γόη, μα θάθελα στο λέω,
ήθελα νάμαι λίγο μοιραίος,
αλλά με έκαμε η μάνα μου να είμαι ωραίος.
Δεν θέλω νάμαι κατσούφης,
δεν θέλω νάμαι γκρινιάρης,
θέλω νάμαι λίγο μαγκούφης,
για να μου είναι εύκολο νάμαι πολύ μουρντάρης.
Ο ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΗΣ
Έχει το διάολο για ψωμοτύρι,
και τσου αγίους του για καφέ,
κι` όλη την ώρα που διαομάει, φουγιάζει,
πως δεν βαριέσαι ωχ αδερφέ.
Έχει αντίληψη για μιλιούνια
έχει ξουράφι μες το μυαλό.
Θέλει να γένει Πρωθυπουργός,
για να λύσει ούλα τα προβλήματα,
μα ότα έρτει στα πράματα λέει,
πως του φορτώσανε ούλα τα αμαρτήματα.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]