Το βιβλίο Σκοτεινά καλοκαίρια της Σταυρούλας Χριστοδουλάκου είναι μια συλλογή διηγημάτων που κινούνται ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το υπαινικτικά υπερφυσικό, φωτίζοντας σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής μέσα στο εκτυφλωτικό φως του ελληνικού καλοκαιριού. Οι ιστορίες εκτυλίσσονται σε γνώριμα περιβάλλοντα, διαμερίσματα, καφενεία, νησιά, γειτονιές, όπου καθημερινοί άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με τον φόβο, τη μοναξιά, την απώλεια, την ενοχή και τη μνήμη.

Οι ήρωες των διηγημάτων, γυναίκες και άντρες, βιώνουν κρίσεις πανικού, απώλειες αγαπημένων προσώπων, διαλυμένες σχέσεις, κοινωνικό αποκλεισμό, οικονομική ανασφάλεια ή τη φθορά του χρόνου. Συχνά, απλά αντικείμενα, όπως παπούτσια, ρούχα, μαχαιροπίρουνα, αποκτούν απειλητική διάσταση, λειτουργώντας ως σύμβολα καταπιεσμένων συναισθημάτων και δύσμορφων αναμνήσεων, ενώ το όριο ανάμεσα στο πραγματικό και το παράλογο γίνεται ασαφές.
 
Με λιτό, ποιητικό και φορτισμένο συναισθηματικά λόγο, η συγγραφέας δημιουργεί έντονες ατμόσφαιρες και σύντομα αφηγηματικά στιγμιότυπα. Τα Σκοτεινά καλοκαίρια συνθέτουν ένα πολυφωνικό μωσαϊκό που υπενθυμίζει ότι, παράλληλα με τη λάμψη του καλοκαιριού, οι σκιές της ανθρώπινης ψυχής παραμένουν παρούσες. 
 
Η αφήγηση κινείται με ευαισθησία ανάμεσα στο προσωπικό βίωμα και το συλλογικό τραύμα, αφήνοντας συχνά ανοιχτά ερωτήματα και σιωπές. Ο αναγνώστης καλείται να συμπληρώσει τα κενά, να αναμετρηθεί με τις δικές του μνήμες και να αναγνωρίσει την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην ελπίδα και την απελπισία, που ενυπάρχουν στην καθημερινότητα και καθορίζουν διακριτικά τις ανθρώπινες επιλογές σε περιόδους κρίσης και εσωτερικής δοκιμασίας.