Κύματα χτυπούν μελανούς βράχους ξεπερνώντας τα ύψη τους. Βλέπω τους φάρους να στρέφονται καρφωμένοι σε γκρεμούς ωκεάνιους. Αλκυόνες να βουτούν και να υψώνονται πάνω απ’ το φως του φεγγαριού, πάνω από σκιές της πανσελήνου. Ακούω του Σορόκου τη βοή και γνώριμες ομιλίες ανθρώπων που πρόλαβαν να τιμήσουν τη ζωή με την παρουσία τους.