Το παρόν πόνημα πραγματεύεται το δυσκολότερο ίσως είδος γεωτεχνικής κατασκευής, τις σήραγγες. Τα υπόγεια αυτά έργα, εκ της φύσεώς των και μόνον, συμφύονται στον μέγιστο βαθμό με το απρόβλεπτο, γεωλογικού κυρίως χαρακτήρα, ώστε η γεω-γνώση να παίζει τον πλέον σημαντικό ρόλο. Οι Μηχανικοί όμως, ερχόμενοι αντιμέτωποι με την ατέλειωτη ποικιλότητα και πολυπλοκότητα της φύσης, κατάφεραν και πάλι να μεγαλουργήσουν διαχρονικά, από το περίφημο Ευπαλίνειο όρυγμα της Σάμου έως την περιώνυμη σήραγγα Seikan της Ιαπωνίας του σήμερα. Οι σήραγγες - και δη οι διανοιγόμενες στις οποίες και εστιάζεται το ενδιαφέρον του βιβλίου αυτού είναι έργα υποδομής, άρα αναπτυξιακά, και υπερτερούν εν γένει των επίγειων οδεύσεων-τουλάχιστον από περιβαλλοντική θεώρηση.

Θεωρήθηκε σκόπιμο η ύλη του βιβλίου να διαχωρισθεί σε τέσσερα μόνον εκτενή Κεφάλαια ακολουθούμενα από επτά Παραρτήματα.

Το πρώτο Κεφάλαιο, ως ευρεία εισαγωγή, παρουσιάζει τα βασικά ζητήματα που σχετίζονται με την υλοποίηση σηράγγων: το σκεπτικό της επιλογής των ως λύσης έναντι μίας υπέργειας χάραξης (με έμφαση στον σεβασμό του περιβάλλοντος), την Τεχνική Γεωλογία που τις διέπει, την αναγκαία γεωλογική επισκόπηση και την συμπαρομαρτούσα γεωτεχνική διασκόπηση-διΐχνευση της υποδεχόμενης μία σήραγγα γεωμάζας, τις αρχές γεωτεχνικού σχεδιασμού, όσο και τα συστήματα κατάταξης της "βραχομάζας" ως μέσα πρωτόλειας διαστασιολόγησης του έργου.

Η κατασκευαστική τεχνική των σηράγγων αναπτύσσεται in extenso στο δεύτερο Κεφάλαιο του πονήματος, όπου παρουσιάζονται διεξοδικά η εκσκαψιμότητα της γεωμάζας και οι μέθοδοι υπόγειας διάνοιξης και υποστήριξης: μηχανική ανόρυξη, εκρηκτικά, ολομέτωπη ή τμηματική εκσκαφή, ηλώσεις και βλήτρα, εκτοξευόμενο σκυρόδεμα, μεταλλικά πλαίσια, προκατασκευασμένοι δακτύλιοι κ.ά. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην ποιοτική αποκωδικοποίηση των μηχανισμών αστάθειας τόσο χωρίς όσο και υπό την παρουσίαν υπόγειων νερών (και την διευθέτησή των), αλλά και την εμφάνι