Ο Φώτος Πασχαλινός εκτελέστηκε από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής το 1943 στην Πάτρα και έκτοτε αγνοούνταν τα ποιήματα παρόλο που ήταν γνωστή η ύπαρξή τους. Ο Τάκης Δόξας που τον ανθολογεί στην Ηλειακή Γραμματολογία το 1963, γράφει: «Άφησε σε ξένα ἀλλὰ ἀγαπημένα του χέρια, ἀρκετὰ ποιήματά του, όπως ἀσφαλῶς καὶ τὴ συλλογή του Τριάντα ποιήματα πούχε ἀναγγείλει τὴν ἔκδοσή της. Ελάχιστα ὅμως ἀπ᾿ αὐτὰ εἶδαν ὡς σήμερα τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας.»

Τα Σιωπηλά τραγούδια ήρθαν στο φως εβδομήντα πέντε χρόνια αργότερα, ως ένα εξ ολοκλήρου χειρόγραφο και χειροποίητο βιβλίο, βιβλιοδετημένο και επιμελημένο με ιδιαίτερη φροντίδα από τον ίδιο τον ποιητή. Το χειρόγραφο διασώθηκε χάρη στη Νίκη (Νικούλα) Συριοπούλου, τότε αρραβωνιαστικιά, του Πασχαλινού, η οποία το φύλαξε μέχρι το θάνατό της. Βρέθηκε στα κατάλοιπά της το 2018 από την ανιψιά της Γεωργία Συριοπούλου μαζί με κειμήλια της οικογένειας Συριοπούλου.

Η έκδοση της συλλογής ακέραιας δεν είναι μόνο λογοτεχνικής σημασίας αλλά είναι μια πνευματική και ιστορική μαρτυρία μετά από ογδόντα χρόνια σιωπής.

Τα Σιωπηλά τραγούδια κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Μετρονόμος με λογοτεχνικό επίμετρο από τον Σωτήρη Τριβιζά και επίμετρο για την ιστορία του βιβλίου από το 1943 μέχρι σήμερα από τη Γεωργία Συριοπούλου.