Στα μέσα του 15ου αι. συντελείται το κοσμοϊστορικό τυπογραφικό γεγονός και η ανθρωπότητα αντικρίζει κατάπληκτη και γοητευμένη τη "θεϊκή τέχνη" που αποτελεί και το μοναδικό ίαμα στην πνευματική της στειρότητα. Το βιβλίο, το έντυπο γενικότερα, μπαίνει ορμητικά στη ζωή του ανθρώπου και γίνεται φορέας και εκφραστής όχι μόνο της κατακτημένης γνώσης και σοφίας του πνεύματος, αλλά και της καινοτομίας της επαναστατικής και φιλελεύθερης σκέψης. Χάρη στην τυπογραφία η φυσική απόσταση μεταξύ των ανθρώπων ελαχιστοποιείται και όλοι γίνονται τώρα πια μύστες μιας καινούριας, αναίμακτα, επαναστατικής πραγματικότητας. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)